Want ik mis je

Je parfum hangt nog steeds in de kamer, waardoor ik niets anders kan doen dan de tranen over mijn gezicht te laten rollen. Ik proef het zout op mijn lippen.
Het is muisstil, maar mijn hoofd schreeuwt. De foto's aan de muur zijn levensecht, waardoor het bijna lijkt alsof je hier bij me bent. Ik kan je bijna voelen. Maar het enige dat ik in werkelijkheid voel is mijn hart, kloppend in mijn keel. Jouw hart klopt niet meer, en dat is mijn reden om hier te zijn. Ik doe dit voor jou, want ik mis je.

Woorden spreken
harten breken.
Het staat in schril contrast met de glimlach op mijn gezicht.
Tranen stromen
kreten klinken.
Ongeloof is het enige wat door mijn lichaam vloeit.
De zon schijnt
de zomer komt.
Maar in mijn hart is het winter.

My wish for 2011?

Every year, I wish for my friends to come back. They're not supposed to be angels in the nightsky, even though they light up the sky beautifully.

Levensdoel

En opnieuw stromen de tranen over mijn gezicht, niet wetend welk gevoel eerst los te laten. Verwarring en paniek in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik ze niet eens kan proberen tegen te houden. Alles is chaos en het lijkt alsof mijn hele wereld in de komende minuten zal instorten. Een zwart gaat waar niemand uit kan ontsnappen, hoe sterk men ook mag zijn. Kracht is vereist. Een kracht waarover geen enkel menselijk wezen continu kan beschikken. Maar het leven is niet dom. Het enige wat het wil bereiken is ons sterk maken, op de lelijkste manier ooit. Op het moment dat je niet over voldoende kracht beschikt slaat het zijn slag, de ultieme test. Slaag je; dan mag je verdergaan. Slaag je niet; dan is het over. Game over, figuurlijk, want het leven is geen spel. De realiteit is hard en zwaar, en oh zo kwetsend. Maar je moet erdoor, maakt niet uit hoe. Je moet je zo vaak bewijzen, om nooit iets in de plaats te krijgen. De pijn blijft komen, en mijn tranen lossen het niet op, maken het zelfs alleen nog maar pijnlijker. Hoe meer tranen, hoe zwakker. Hoe zwakker, hoe kwetsbaarder. En zo blijft het leven je testen, dag in – dag uit. Tot je hebt bewezen dat je het leven waard bent, maar dan is het ook weer voorbij. Je missie volbracht, je doel bereikt.

Zwevend door de blauwe lucht,
jouw droom.

Zwaartekracht nam ze van je af,
zo abrupt.

Vragen blijven achter,
samen met het beeld van vliegtuigen die nooit van jou zullen zijn.

Het leven is oneerlijk,
dat heeft het al bewezen.

Maar toch ben ik het dankbaar,
want door hetzelfde leven heb ik jou gekend.

Tijdens die tijd heb ik zoveel van je geleerd,
onbewust.

Bedankt daarvoor, Sam,
bedankt.

Confusion

That's the only thing I have been feeling towards you lately.

I'm over you, but still I'm not. I don't need you anymore, but still the thought of losing you scares me too much. I don't miss you anymore, but there's still that part in me that wants you to answer when I talk to you.

I know enough now

Baby, don't tell me you're sorry, cause I know you're not.
Baby, don't tell me it's my fault, cause i know it's not.

Keep your lies to yourself, you've torn me down enough.

Don't regret things that happened in the past, they're in the way of your future.

Don't regret things you've said to me before, it made me realize who you really were.

Thank you for showing me the hypocrisy, the real you.

I know enough now. 
Bye.