Time goes by so fast...

"Weet je Stijn, het is met pijn net zoals met die liefde van Harry en mij."

Ik zei dat ik haar even niet kon volgen.

"Nu is de pijn weg," zei ze, "maar zonet was er even niets anders dan dat, ik was alleen nog maar pijn. En nu voel ik er nauwelijks iets meer van, ik kan er alleen nog over praten, maar dat is de pijn niet. Zo was het ook met Harry en mij. We hadden alleen nog maar oog voor elkaar, we moesten elkaar aanraken, ieder moment, overal zaten we aan elkaar. Op de gekste plekken hebben we het met elkaar gedaan. En nu, net als die pijn van zo-even: weg."

"Maar je hebt toch herinneringen?"

"Nee. Passie laat geen herinneringen na, net als pijn. Alleen maar woorden. En woorden zijn geen herinneringen."

"Wat zijn ze dan wel?"

"Dingen waaraan ik niet wil denken. Die ik niet wil zien."

Bernlef J. - Buiten is het maandag

Boekverslagen horen iets vervelends te zijn tijdens je schoolleven, maar dit boek heb ik ontdekt dankzij onze lectuurlijst. Het is een "psychologisch" boek waarbij je bij sommige passages goed moet nadenken om de mening te begrijpen.
De bovenstaande passage heb ik nooit uit mijn hoofd kunnen krijgen. Pijn is inderdaad iets raars. Het ene moment voel je niets terwijl je het volgende moment opeens overmand kan worden door emoties.

Vandaag is het precies een maand geleden dat een vriend van me gestorven is. De tijd lijkt zo snel voorbij te gaan, dat ik me soms afvraag of het aan mij ligt of ofdat het bij iedereen zo aanvoelt. Een maand zonder hem was stil, confronterend en op sommige momenten ontzettend moeilijk, maar ik weet dat er tenminste één persoon is op wie ik altijd kan rekenen.

Daarom wil ik dit bericht eindigen met het bedanken van de vriendin die er sinds die dag, en al lang daarvoor, altijd voor me is geweest. Silke, bedankt baby<3

Ik mis je, S.


You're my sunshine, every single day.