We dachten hetzelfde, deden hetzelfde en hielden zelfs van dezelfde dingen. Dat kan je zien als iets negatiefs, maar zo heb ik het nooit ervaren. Jij was de persoon in mijn leven waar ik niet meer zonder zou kunnen, en ik dacht dat je alles wat ik je vertelde ook echt begreep, of een poging tot deed. Jij gaf mij de steun die ik nodig had.
Nu ben je veranderd in iemand die ik niet meer ken. Of toch nog maar amper. Je muziekstijl, je kledingstijl. Alles is veranderd, en ik weet niet of ik blij moet zijn dat jij verdergaat met jou leven en ik niet, of dat ik kwaad moet zijn op jou, om in zo'n korte tijd zomaar te veranderen in iemand die zelfs geen beetje lijkt op de vroegere jij.
Ik mis je, maar toch ook weer niet. Elke dag groeit mijn afkeer voor jou, en elke dag opnieuw zijn er steeds meer momenten waarop ik je liever kwijt dan rijk ben. Maar ik kan niet zonder je. Ik hou van je, en dat besef ik ook.
Ik wil hier weg. Ik wil weg van jou.
Maar ik wil je niet kwijt.
