vrijdag 5 augustus 2011

Zwevend door de blauwe lucht,
jouw droom.

Zwaartekracht nam ze van je af,
zo abrupt.

Vragen blijven achter,
samen met het beeld van vliegtuigen die nooit van jou zullen zijn.

Het leven is oneerlijk,
dat heeft het al bewezen.

Maar toch ben ik het dankbaar,
want door hetzelfde leven heb ik jou gekend.

Tijdens die tijd heb ik zoveel van je geleerd,
onbewust.

Bedankt daarvoor, Sam,
bedankt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.